Dobór taśmy przy określonym podłożu.

Najważniejszym krokiem przy doborze taśmy dwustronnej jest określenie na jakim podłożu będzie ona klejona. Są różnice między powierzchniami do których taśma jest przyklejana, do jednej klei się ona bardzo dobrze, do drugiej natomiast bardzo źle. Dodatkowych czynnikiem który należy uwzględnić to czas, pomimo że na początku połączenie jest bardzo mocne to po kilku dniach może się rozpaść.

Bardzo ważnym, a wręcz kluczowym pojęciem tutaj jest energia powierzchniowa statyczna, określając ją będziemy w stanie stwierdzić, czy dane podłoże jest odpowiednie do klejenia, różni się ona w zależności od rodzaju materiału.
Cała zasada jest bardzo prosta, im wyższa jest energia powierzchniowa detalu klejonego, tym łatwiej się do niego przykleić, co za tym idzie, można wykorzystywać taśmy o mniejszej sile łączenia. Jest to spowodowane tym że klejowi, który znajduje się na taśmie łatwiej jest zwilżyć powierzchnię. Jest to oczywiście aspekt chemiczny, natomiast aspekt mechaniczny pomijany specjalnie jest tematem na kiedy indziej

Znane są metody badania energii powierzchniowej, jednak przy warunkach szybkiego testu są one niemożliwe do przeprowadzenia. Poniżej opisane są dwie proste metody.

Metoda na podstawie kąta styku cieczy (np. kropli wody) z powierzchnią na której planujemy kleić.

Pomimo dość ciężkiej nazwy metoda jest dosyć prosta, polega ona na umieszczeniu kropli wody na badaną powierzchnię, tak jak na załączonym obrazku.



Kropla zachowuje się w różny sposób, w zależności od rodzaju powierzchni, laboratoryjnie mierzony jest kąt styku kropli, natomiast w naszym przypadku, przy szybkim sprawdzaniu musimy wzrokowo określić jak dana kropla wygląda. Najlepiej do tego badania nadaje się woda destylowana, jeżeli kropla się rozlewa, to dana powierzchnia jest bardzo dobra do klejenia, im bardziej kropla przypomina kulę, to do takiego podłoża ciężko będzie się przykleić i przez to trzeba będzie wcześniej takie podłoże przygotować.

Sprawdzenie podłoża przy pomocy specjalnych markerów.

 

Posiadamy specjalne markery, które pomagają w dużym przybliżeniu jakość powierzchni klejonej. Marker ma postać flamastra, przy jego pomocy kreśli się linię na danej powierzchni, przy obserwacji sprawdzamy, jaka linia powstaje, jeżeli linia jest jednolita, to znaczy że dana powierzchnia jest dobra do klejenia, jeżeli natomiast linia jest niewyraźna, oraz tworzą się kropelki, to znaczy że powierzchnię należy wcześniej przygotować do klejenia. Marker o oznaczeniu 38 jest markerem bazowym.

Na chwilę obecną nie przedstawiamy szczegółów, ale badanie to zostanie opisane w następnym artykule.